„Ég hefði átt að ...“

Ég held að margar konur kannist við þessa tilfinningu ...

Vikan er að líða undir lok og áður en helgin byrjar fer maður ósjálfrátt að hugsa:

Ég hefði átt að mæta oftar.

Ég hefði átt að sofa meira.

Ég hefði átt að hreyfa mig betur.

Ég hefði átt að gefa mér meiri tíma.

Það er eins og við séum oft miklu duglegri að telja það sem við náðum ekki en allt hitt.

En í vikunni fór ég að velta þessu aðeins fyrir mér.

Í Kvennastyrk sjáum við konur á öllum aldri og á öllum stigum lífsins. Sumar eru að stíga sín fyrstu skref í langan tíma, aðrar eru búnar að byggja upp sterka rútínu og sumar eru einfaldlega að reyna að halda sér gangandi á meðan lífið þýtur áfram.

Það sem þær eiga þó allar sameiginlegt er að engin þeirra lifir fullkominni viku.

Það koma veikindi.

Ferðalög.

Langir vinnudagar.

Börn sem þurfa meira á okkur að halda.

Eða einfaldlega dagar þar sem orkan er ekki til staðar.

Og veistu hvað?

Það er alveg eðlilegt.

Það sem skiptir máli er ekki hvort allar vikur séu fullkomnar.

Heldur hvort við gleymum okkur alveg þegar þær verða það ekki.

Stundum er stærsti sigur vikunnar ekki að hafa náð þremur æfingum.

Heldur að hafa mætt einu sinni.

Eða farið í göngutúr.

Eða einfaldlega ákveðið að byrja aftur á morgun.

Við tölum oft um árangur eins og hann komi í stórum stökkum.

En sannleikurinn er sá að hann byggist yfirleitt á litlum ákvörðunum sem við tökum aftur og aftur.

Að mæta.

Að halda áfram.

Að gefast ekki upp þó vikan hafi ekki orðið eins og við ætluðum.

Kannski er það einmitt það sem við þurfum að minna okkur á þessa helgi.

Ekki að gera meira.

Heldur að vera aðeins mýkri við sjálfar okkur.

Því þegar við hættum að reyna að vera fullkomnar verður oft miklu auðveldara að vera stöðugar.

Og það er stöðugleikinn sem skiptir mestu máli til lengri tíma.

💜 Eigðu góða helgi.

Vonandi nærðu að gera eitthvað sem gefur þér orku – hvort sem það er æfing, göngutúr, kaffibolli í sólinni eða einfaldlega stund fyrir sjálfa þig.

Það er nefnilega engin keppni um hver byrjar fyrst.

Það eina sem skiptir máli er að þú gleymir ekki sjálfri þér.

Við hlökkum til að sjá þig þegar þú ert tilbúin.

Hlýjar kveðjur,

Halldóra, Viðar og teymið í Kvennastyrk